خداي من
گناهانم لباس خواري برتنم پوشانده و دوري از تو درماندگي ام بخشيده است . وافزوني لجن گناهانم ماهي دلم را ميرانده
اي تنها پاسخگويم ماهي دلم را با جريان زلال توبه پذيري ات از نو زنده گردان سوگند كه جز تو گناهان خويش را بخشاينده اي نمي يابم
خداي من
بلند پرده ي زيباي گذشتت را از چشمان گنهكار خسته ام دريغ مدار
خداي من
اگر گناه از بنده زشت است ، عفو از سوی توكه زيباست
معبودم
من اولين عصيانگر تو نيستم که براو بخشيده ای و در سايه ی ابر احسانت براو باريده ای
كنون استجابت كن دعای مرا و ببخشای گناهان مرا و مسوزان ريشه ی نهان آرزوی مرا
|+|
نوشته ي محمد آقاوندی در دوشنبه بیستم آذر 1385
